VENUSI ZHVISHET 4

Ajo çfarë ndodhi në Musei Capitolini në Romë, kur një burokrate mbuloi statujat lakuriqe para se atje të shkonte Presidenti iranian Rouhani, për të mos “lënduar” tabutë e supozuara të mysafirit dhe të kulturës që ai përfaqësonte, tërhoqi vëmendjen edhe këndej nga ne. Në fakt edhe ne kemi problemet tona me censurën, vetëcensurën dhe mënyrën si i respektojmë ose i sfidojmë tabutë, reale dhe të imagjinuara.

Më tepër…

NJË MBRËMJE ME TONIN HARAPIN 1

Viti 2016 shënon përvjetorin e 90-të të  lindjes së kompozitorit Tonin Harapi.[1] Në  kujtesë  të  kësaj date, u zhvillua në  hollin e Teatrit të  Operas dhe Baletit, një  koncert-homazh. Aty u luajtën vepra të zgjedhura nga opus i Harapit: pjesë pianistike, romanca për zë e piano, pjesë nga kuarteti për harqe dhe dy numra nga Rekuiem-i, interpretuar nga kori kameral i operas, nën drejtimin e Dritan Lumshit.

Më tepër…

TË ZHVESHËSH ARTIN – NGA VETËCENSURA Përgjigje

Nga Erion Gjatolli

Nuk po shuhet polemika e fundit që shkundi shtetin italian me rastin e vizitës së Presidentit të Iranit Hassan Rouhani në Romë, e në veçanti ndalesa në Musei Capitolini, ku gjenia e punonjësve të ceremonialit të Kryeministrisë, për arsye ende të pasqaruara, e padyshim te pakuptueshme, vendosi të mbulojë me kuti të bardha lakuriqësitë e disa statujave duke lënë padashur cullak dinjitetin e mbarë vendit.

Më tepër…

BEST OF(F) (fragment/22) Përgjigje

nga Arb Elo

Ontologji, vdekje dhe muzikë, mendova në pauzën pas këngës, të qenit, të mosqenit a çfarëdo qoftë amshimi, kumti më i turbullt e më pastër njëherësh në këtë botë: tingulli si i tillë që mvishet nga fjala e jo anasjelltas, ç’të shtyu deri më këtu, çfarë të ka katandisur në këtë derexhe, çfarë të ndodhi që pasdrekën po e shpenzon me tema të gjithëkudondodhshme, për të cilat nuk ka nevojë të kthehesh si salmon në vendlindje?

Më tepër…

QYTETARË NË MËSYMJE (IV) Përgjigje

Ngjarjet e ambasadave, kjo vorbull që filloi rrotullimin që në mes të qershorit, përkuan edhe me fazën finale të kampionatit botëror të futbollit, që atë vit zhvillohej në Itali. Në 1990-ën interesi i shqiptarëve për futbollin botëror ende nuk kish filluar të komercializohej, dhe as të shndërrohej në karikaturën groteske të basteve për ndeshjet, siç është katandisur tani; tifozllëku aso kohe ishte ende një pasion i rrëmbyer, verbues, rrëmbushës, dhe për shumë shqiptarë e vetmja valvul shkarkimi për tensionet dhe frustrimet e jetës së përditshme.

Më tepër…

PROVOKE OR PERISH 6

Për ca media, një provokim i vetëm nuk mjafton – dikushi që është dikush duhet të “provokojë sërish.”

Ky është provokimi si profesion, ose stilizimi i çfarë duhej të ishte, së paku në teori, gjest i vetvetishëm.

Më tepër…

QYTETARË NË MËSYMJE (III) 1

Kronika e ditëve të kaluara në oborrin e ambasadës gjermane merr një pjesë të madhe të librit: Demalia ka qenë atje vetë dhe tregon ngjarje që i ka përjetuar në vetë të parë. Hareja e fillimit, dhe kremtimi i një lirie të fituar si me magji, ia lënë vendin, dita-ditës, ankthit për zgjatjen e qëllimshme të krizës dhe shqetësimit për gjendjen e rënduar:

Më tepër…

QYTETARË NË MËSYMJE (II) Përgjigje

Ajo e dimrit 1990 ishte edhe Tirana që ndiqte “Zërin e Amerikës” në shqip – për të dëgjuar atje, çdo natë, një numër reformistësh, intelektualësh dhe liberalësh të dilnin për të shpjeguar orientimin e ri të regjimit Alia. Deri atëherë, ta dëgjoje atë radio ishte konsideruar akt armiqësor, i dënueshëm deri me burg; krejt papritur, ndryshimi i qëndrimit zyrtar ndaj VoA sinjalizoi, ose u duk se sinjalizoi një “hapje” të regjimit Alia ndaj botës.

Më tepër…

BEST OF(F) (fragment/19) Përgjigje

nga Arb Elo

E di se ç’duhet bërë kur shquaj nga larg siluetën e bollshme të Dashit. Një birrë të madhe, ca kërnacka, një romstek, një çik’ salcë kosi, pak kaçkavall të skuqur, shto dhe ca patate, i them atij çunit që punon në zgarë, që ngjan i përhumbur e si i një bote tjetër ashtu i zhytur në tym, Më tepër…

QYTETARË NË MËSYMJE (I) 11

Këto ditë lexova librin me kujtime “Guri i fundit i dominos[ë]”, nga Ilir Demalia (Botimet Barleti, 2015), ku rrëfehen – nga këndvështrimi i një pjesëmarrësi aktiv dhe ndonjëherë protagonisti – ngjarjet e turbullta në gjysmën e parë të 1990-ës, të cilat u mbyllën pastaj me krizën e ashtuquajtur “të ambasadave”, në qershor-korrik të atij viti.

Më tepër…