DY TË DJATHTA

Të shtunën më qëlloi të lexoj dy analiza të kundërta, nga pikëvështrimi i së majtës, të rezultateve të referendumit BREXIT: një palë e lëvdonin votën si shprehje të vullnetit popullor anti-teknokratik, të një elektorati që e refuzoi Bashkimin Europian, sepse ky po funksionon tani vetëm si një vegël e financës së madhe ndërkombëtare dhe për rregullimin e tregjeve; një palë tjetër, e denonconin votën britanike si shprehje të populizmit, të ksenofobisë dhe deri të fashizmit, ose si hap mbrapa për Mbretërinë e Bashkuar. Vështirë të mos u japësh të dyja palëve të drejtë: Bashkimi Europian vërtet është shndërruar në një makinë burokratike që nuk ndien ndonjë përgjegjshmëri ndaj qytetarëve të vet; por nga ana tjetër, nuk do të ishte hera e parë që reagimi ndaj këtyre makinave të financës dhe të kapitalit të madh shumëkombësh të merrte trajtat dhe ngjyrat e para-fashizmit. Megjithatë, po të kemi parasysh se kush po e përshëndet shkëputjen e Britanisë së Madhe nga Europa – që nga Rusia e Putinit deri tek e djathta në ShBA – atëherë ndoshta do të kuptojmë edhe se lëvizjet centrifugale, brenda Bashkimit Europian, mund të çojnë në realitete gjeopolitike më të padëshirueshme, të paktën nga pikëpamja e së majtës, se i sotmi. Çështja mund të formulohet edhe kështu: Bashkimi Europian po u shërben vërtet interesave të lobeve financiare globale dhe elitave shumë-kombëshe, por as alternativa e tij aktuale, në trajtën e nacionalizmit dhe, eventualisht, shteteve me bazë dhe motivime etnike, nuk është e përtypshme për të majtën. Kjo aq më e vërtetë, po të kihet parasysh se një arsye madhore e krizës së sotme të Schengen-it dhe të vetë BE-së ka të bëjë me politikat e mikpritjes dhe të trajtimit të refugjatëve dhe, në përgjithësi, me qëndrimin ndaj dukurive multikulturore, duke filluar nga Islami; në kuptimin edhe që prania masive e imigrantëve të huaj, veçanërisht nga Lindja e Mesme, Azia dhe Afrika, i ka jetërsuar prej së majtës ato shtresa që tradicionalisht i janë referuar asaj, dhe pikërisht të paprivilegjuarit dhe të papunët vendës; duke rrezikuar ta shndërrojnë të majtën në një atribut të studentëve, imigrantëve të natyralizuar, ithtarëve të politikave identitare, profesorëve të universitetit dhe elitave snobe multi-kulturore. Cila do të ishte rrugëdalja për këtë të majtë të kapur midis Shilës së globalizmit financiar dhe Haribdit të nacionalizmit para-fashist? Ndoshta decentralizimi progresiv i Europës së Bashkuar – nëpërmjet deglobalizimit; por kjo do të kërkonte një ripërkufizim të krejt bazës sociale të së majtës.

Zbuloni më tepër nga Peizazhe të fjalës

Pajtohuni tani, që të vazhdoni të lexoni dhe të përfitoni hyrjen te arkivi i plotë.

Vazhdoni leximin