Në një diskutim për hallet e studentëve që vijnë nga provinca për të studiuar në Tiranë, një koleg vërejti se disa prej vajzave – edhe pse askush nuk di të thotë ç’përqindje pikërisht – mbijetojnë duke punuar si prostituta, si escorts, si call girls, si shoqëruese personale, mantenuta a në profesione të ngjashme që lidhen me shërbime pak a shumë seksuale. Këtu ndërhyra, për të pyetur se nëse disa vajza studente e zgjidhin problemin e të ardhurave kështu, atëherë si ia bëjnë djemtë? Përgjigjja që më dhanë më befasoi – më thanë se shumë djemve studentë shkollën dhe qëndrimin në Tiranë ua paguajnë prindërit, çfarë me vajzat ndodh mjaft më rrallë. Arsyeja në fakt do të qëndronte, në kontekstin e mendësisë tradicionale të atij shqiptari që kujdeset para së gjithash për të ardhmen e djalit, ndërsa vajzën mendon veç ta martojë sa më mirë dhe mundësisht sa më shpejt; çfarë mund të bëjë edhe që vajzat të zgjedhin të vijnë për të studiuar në Tiranë ose gjetiu në qytete të mëdha edhe në kundërshtim me dëshirën e prindërve ose duke u rebeluar kundër familjes dhe së ardhmes të projektuar për to. Nga e gjithë kjo dinamikë e trishtuar, nuk më shpëtoi edhe paradoksi i patriarkalizmit që bëhet shkas, dashur pa dashur, për lulëzimin e prostitucionit; ndryshe nga ç’mund të duket në sipërfaqe, ku prostitucioni zakonisht i faturohet liberalizmit.
Discover more from Peizazhe të fjalës
Subscribe to get the latest posts sent to your email.
Megjithate, ska asnje fakt ne kete shkrim. Dhe te perpiqesh te argumentosh dicka pa u bazuar ne fakte (pavaresisht qellimit te mire) nuk ben gje tjeter vecse shton stereotipet
Shkrimi është i kategorisë “opinion”, sikurse e tregon natyra e tij, por edhe vendi ku e kam vendosur në faqe: është shkrim që shtjellon një “hunch”, një “po sikur”, një deduksion; jo analizë, as artikull investigativ. Këto lloj shkrimesh njihen dhe praktikohen gjerësisht. Kanë vendin e tyre në gazetari, krahas artikujve me fakte precize; sidomos ngaqë i nxitin lexuesit të mendojnë dhe të replikojnë. Unë e kam të pamundur të sjell fakte dhe shifra në lidhje me industrinë e seksit në Tiranë; por edhe të dhëna statistikore për mënyrën si i financojnë familjet studentët e tyre. Në qoftë se ju i keni këto fakte dhe shifra, do t’ju lutesha që t’i sillnit këtu, ose të paktën të më tregonit se ku mund t’i gjej. Por kam frikë se këto nuk i ka kush, sepse nuk ekzistojnë. Nga ana tjetër, besoj se është fakt i pranuar nga të gjithë që në Tiranë prostitucioni lulëzon, sikurse dihet se në familjet patriarkale djali dhe vajza trajtohen në mënyrë të diferencuar; dhe opinioni im i mësipërm merr spunto nga këto dy fakte pak a shumë banale, për të ndërtuar një hipotezë të cilën e parashtroj pastaj për diskutim. Këto lloj hipotezash, të mbështetura mbi informacion të magët, në anglishte quhen “conjectures”, që në shqipe mund të përkthehej edhe “hamendje”; dhe më duket legjitime që një opinion, i cili nuk pretendon të jetë veçse opinion, të shtjellojë i tëri një “hamendje”; kjo është mënyrë e sprovuar për t’iu afruar së vërtetës, sidomos kur nuk disponohen të dhënat e nevojshme.