Zgjedhja për herë të shtatë e Velion Mjaftaj, në postin e kryetarit të bashkisë, ka angazhuar analistët e politologët më të mirë të Europës, por asnjë prej tyre – që prej kohësh e pyesin veten se cili është çelësi i suksesit të tij – nuk dinë të japin interpretime shteruese. Befas përgjigjen e dha vetë kryetari i bashkisë V. Mjaftaj i cili, gjatë një konference për shtyp, u shpreh në mënyrë të sinqertë e të thjeshtë: “Çelësi i suksesit tim? Është çelësi”.

Papritur, çdo gjë u bë e qartë. Që në fillim të karrierës së tij si politikan, dhe sidomos gjatë zgjedhjes së parë në krye të bashkisë, Velioni i dha përparësi imazhit në publik dhe paraqitjes mediatike. Mjeti më i mirë në këtë drejtim rezultoi çmimi “Çelësi i qytetit”.

Kryetari nuk la personazh të njohur e më pak të njohur pa i dorëzuar, se kështu thuhet, çelësin simbolik të qytetit. Më të frytshmit dolën ata që vinin nga jashtë. Këngëtarë, diplomatë, politikanë, studiues, akademikë, mërgimtarë, e të tjerë personazhe, të të gjitha gjinive, që i tërheqin telekamerat si mjalti mizat.

Me një çelës kryetari hapte disa porta, si puna e gurit me zogjtë. Natyrisht në mënyrë figurative. I bënte qejfin të ftuarit (dihet se të huajt vdesin për një medalje, një dekoratë, një diplomë, një titull ose një çelës nga institucionet); i bënte qejfin vetes (helbete, kur do t’i binte më rasti që t’i njihte personalisht personazhet e famshme, që mbushin tabloidet e gjithë botës?); i bënte qejfin publikut (njerëzit kënaqen kur shohin fotografi e shtrëngime duarsh me njerëz të famshëm e kinga).

Kur e pa që popullariteti i rritej dita ditës, bashkiaku ynë vendosi të krijonte nënçmime të tjera. Kështu, themeloi çmimin “Çelësi i artë”, “Çelësi i argjendtë”, “Çelësi i bronztë”, të cilat u jepeshin personazheve sipas rëndësisë dhe shikueshmërisë në media. Po të dilje gjithnjë në faqe të parë merrje çelësin e artë, në faqe të dytë e tretë, çelësin e argjendtë, e kështu me çelësat e tjerë. Deri tek ai prej kauçuku. Madje filloi t’ua përshtaste çelësat sipas ngjyrave e formave të parapëlqyera. Në disa raste u vinte edhe emrat sipër.

Nisma u vlerësua shumë nga qytetarët, të cilëve u interesonin më shumë çmimet dhe dalja në televizor, ngaqë argëtoheshin pa masë, se sa problemet e mërzitshme e të lodhshme të qytetit. Pas fitores së radhës në zgjedhjet vendore, kryetari i bashkisë Velion Mjaftaj, krijoi çmimet “Brava e qytetit”, “Kyçi i lagjes”, “Dera e pallatit”, “Doreza e katit”, duke hyrë në mënyrë kapilare në indin e qytetit.

Strategjia mediatike e kryetarit tonë doli me sukses të madh. Pothuajse nuk mbeti qytetar pa marrë çmim dhe pa bërë foto përpara telekamerave. Të gjithë ishin të kënaqur: kryetari që dorëzonte çelësa e brava sa andej këndej, njerëz të famshëm e më pak të famshëm që merrnin poza krejt të lumtur, por edhe fotografët, gazetarët, kameramanët, mediat, prodhuesit e hekurishteve, prodhuesit e kornizave, shitësit e orendive shtëpiake, spektatorët, etj.

I vetmi që doli kundër ishte një farë Hekuran Dryni, i cili në statusin e vet në FB shkroi: “Unë e di ku futet ai çelës pasi përfundon xhiron mediatike. Futet në bravën e popullit, i cili e ha keq se ka vetëm çelësat e kashtës”. Bashkiakut nuk i bëri syri tërr. Provokacionit iu përgjigj si gjithnjë me elegancë dhe ironi, po në FB por me një video: “Jam gati të krijoj çmimin ‘Çelësi i ndryshkur’, ose ‘Çelësi kopil’, vetëm për kënaqësinë e dorëzimit në duart e këtij papagalli me humor anglez”.

Batuta u pëlqeu të gjithëve. Dikush tha se edhe referimi ndaj papagallit dhe humorit anglez kishte të bënte me çelësat e njohur.