ATDHEU NË MES

Shqipëria[i] herë si triko e shqepur e herë si gojë e shqyer për aq dekada të pas-Nëntëdhjetës më jepte një ndjesi vuajtjeje dhe trishtimi. Ishte dhimbshëm e varfër para atij viti shpotitës. Por ishte ende funksionale: fshati dhe qyteti, edhe pse zona gri që jepnin gëzime të vogla dhe halle të mëdha, punë të rënda e pa kuptim, jetonin pa çarje brenda natyrës së vet, shtëpitë mbaheshin, familjet mjerane funksiononin, thureshin ëndrra martesash të këqija … Continue reading ATDHEU NË MES